ನಾವು ಒಂದು ನೋಡಿದರೆ, ಅದರ ಅಗೋಚರವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಹೊರತು, ಮರವು. ಮರವು ಬಲವಾದ ಮೂಲಕ ಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು. ದೇಶದ ಇತಿಹಾಸ ಪರಂಪರೆ ಅದರ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಗೌರವಿಸಬೇಕು, ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿ ಬದುಕಬೇಕು ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು.
ಮತ್ತು ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸದ ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹೆಮ್ಮೆ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕತೆಯ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಗೆ. ಇಂದು ವಿಶ್ವವೇ ಒಂದು ಗ್ರಾಮದಂತಾಗಿದೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ನಾವು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ನಾಗರಿಕರಾಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ. ಆದರೆ ಅದರ ಅರ್ಥ ದೇಶಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಎಂದಲ್ಲ.
ನಮ್ಮ ದೇಶಭಕ್ತಿಯು ನಮ್ಮನ್ನು ಯಾವುದೇ ದೇಶವನ್ನು ಅಥವಾ ಕೀಳಾಗಿ ಕಾಣುವಂತೆ. ಕೆಲವು, ಇತರ ದೇಶಗಳನ್ನು ಮುಖಭಂಗ ತಮ್ಮ ದೇಶದ ಮೇಲಿರುವ ದೇಶಭಕ್ತಿ ಎಂಬಂತೆ. ಇದು. ದೇಶದ ದೇಶದ ಪ್ರಜೆಗಳೂ ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ದೇಶಭಕ್ತಿಯ ಭಾವನೆಯನ್ನು. ತಮ್ಮ ಭಾಷೆಯ ಹೆಮ್ಮೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಕನ್ನಡವು ಕನ್ನಡಿಗರ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಅವರು ಹೆಮ್ಮೆಪಡಬೇಕು! ಅದೇ, ಫ್ರೆಂಚ್ ಅಥವಾ ರಷ್ಯನ್ನರು ಭಾಷೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ.
ಮತ್ತಷ್ಟು: ಆಪರೇಷನ್ ಸಿಂಧೂರ್: ಭಾರತ ವಿವೇಕಯುತದಿಂದ ದಿಟ್ಟ ಇಟ್ಟಿದೆ, ರವಿಶಂಕರ್ ರವಿಶಂಕರ್
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಾಂತ್ಯವು ಆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಗುರುತನ್ನು. ಪ್ರತಿ ಪ್ರಾಂತ್ಯಕ್ಕೂ ತಮ್ಮದೇ ಆಹಾರ, ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ಜಾನಪದ. ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರಜೆಗಳು ತಮ್ಮ ಉಳಿಸಿ ಅವಶ್ಯಕ.
ದೇಶಭಕ್ತಿ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕತೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ನಾವು ದೇಶಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕತೆಗೆ ಹೇಗೆ ನೀಡುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದು ಮಹತ್ವವನ್ನು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆ. ನಾವು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾಗಿ ಜ್ಞಾನವನ್ನು. ಅದು ಬಂದರೂ, ನಾವು ಅದನ್ನು ಪೂರ್ಣ.
ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆಯು ಭಾರತದಲ್ಲಿ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಅದನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಅಥವಾ ದೂರವಾಣಿ ಮೂಲತಃ ತಯಾರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಆದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ನನ್ನ ದೇಶದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ, ಸೆಲ್ ಫೋನ್ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿತು, ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಸೆಲ್ ಫೋನ್ ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ಅದು ಎಲ್ಲಿ ಆವಿಷ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ನಾವು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು.
ಸರ್ ಐಸಾಕ್ ಗುರುತ್ವಾಕರ್ಷಣೆಯ ನಿಯಮವನ್ನು. ಗುರುತ್ವಾಕರ್ಷಣೆಯ ನಿಯಮವು ಇತ್ತು, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದ ನ್ಯೂಟನ್ಗೆ ಸಂದಿತು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಜಗತ್ತು. ಅದೇ, ಭಾರತವು ಯೋಗ ಮತ್ತು ಆಯುರ್ವೇದವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ. ಎಲ್ಲಾ ದೇಶಗಳು ಇದನ್ನು- ಹೃದಯದಿಂದ. ಪ್ರಾಚೀನ ಭಾರತದ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಕಂಡುಹಿಡಿದರು. ಅವರನ್ನು ಈ ಜ್ಞಾನ ನಿಜವಾದ ಗುರುತಿಸಬೇಕು.
ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾದವು ನಿರಾಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಕಲಿಯಲು. ಅವರು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಎಣಿಸಲು. ಭಾರತದ ಬಹುತೇಕ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಹಲವಾರು ಜಾನಪದ ಹಾಡುಗಳಿವೆ, ಅವುಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ತತ್ವಗಳನ್ನು. ನಮಗೆ ತಿಳಿದಂತೆ, ಪ್ರಪಂಚದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಗದಲ್ಲೂ ರೀತಿಯ.
ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಾಕಪದ್ಧತಿಗಳ ಸಹ ಜೀವಂತವಾಗಿಡಬೇಕು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನಾನು 70 ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ, ಕೇರಳಕ್ಕೆ. ಆ, ಅಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಆಹಾರ ಲಭ್ಯವಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರೂ ಆ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಆಹಾರವನ್ನು. ಆದರೆ ಇಂದು, ಆ ಕಾಣಲು.
ಕಾಲಾನಂತರದಲ್ಲಿ, ನಾವು ಆಯುರ್ವೇದದ ಸಹ. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಆಚರಣೆಗೆ. ನಮ್ಮ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ನಾವು. ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ದೇಶದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಅಲ್ಲದೆ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಉತ್ತಮ ಯಾವುದೇ ದುರುದ್ದೇಶವಿಲ್ಲದೆ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾಗಿ ಹರಡಬೇಕು ಮತ್ತು ನಮಗೆ ಉತ್ತಮವೆನಿಸಿದ ಪೂರ್ಣ ಪೂರ್ಣ.
ಬಗ್ಗೆ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹಪರತೆ, ಈ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಲ್ಲ, ಅವು ಹೊಂದಿಕೊಂಡು.
ಗುರುದೇವ್ ಶ್ರೀ ರವಿ ಶಂಕರ್
ಮತ್ತಷ್ಟು ಸುದ್ದಿಗಳಿಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್
ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿದೆ – 10:28 ಎಎಮ್, ಥು, 14 ಆಗಸ್ಟ್ 25
